can a human being get superpowers by. embibing Gurbani indaily life anad character of hod in heata that is naam simran, I want clear answer does superpower actually exist or not

ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਭੈਣ/ਵੀਰ ਜੀ,
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖ਼ਾਲਸਾ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫ਼ਤਹਿ!

ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਦਾਸ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖੀ ਕੀ ਹੈ?

ਦਾਸ ਤੁਹਾਡੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਸਰਬ-ਸਾਂਝੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਿੱਖਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸਿੱਖ ਕਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਗ਼ਲਤ ਧਾਰਨਾ ਬਣ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਬੱਚਾ ਸਿੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਹੇਠਾਂ ਲਿਖਿਆ ਪੜ੍ਹੋ:

1. “ਸਿੱਖ” ਦਾ ਭਾਵ ਹੈ “ਸੱਚ ਦਾ ਖੋਜੀ” ਅਤੇ “ਸਿੱਖੀ” ਦਾ ਭਾਵ ਹੈ:-

(i) ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਏਕਤਾ;

(ii) ਲਿੰਗ, ਨਸਲ, ਜਾਤ, ਧਰਮ ਜਾਂ ਰੰਗ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਕੋਈ ਭੇਦਭਾਵ ਨਹੀਂ;

(iii) ਕੋਈ ਵਿਅਰਥ ਕਰਮਕਾਂਡ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਰਹੁ-ਰੀਤਾਂ ਨਹੀਂ;

(iv) ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੋਈ ਸਿਧਾਂਤ ਨਹੀਂ। ਸਗੋਂ, ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ, ਇਸੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੂਹਾਨੀ ਮੁਕਤੀ।

2. ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪਹਿਲੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਜਪੁ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਇੱਕ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਗੁਣ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਇੱਕ-ਰੂਪ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ:-

ੴ (ਇਕ ਓਅੰਕਾਰ) (ਇੱਕ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਕਰਤਾ);
ਸਤਿ ਨਾਮੁ (ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੱਚ ਹੈ);
ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ (ਉਹ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ);
ਨਿਰਭਉ (ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ);
ਨਿਰਵੈਰੁ (ਉਸ ਦਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ);
ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ (ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ);
ਅਜੂਨੀ (ਉਹ ਜੂਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ);
ਸੈਭੰ (ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ);
ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ (ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ)।

ਇਸ ਲਈ, ਪਹਿਲੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਕਰਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ ਸਗੋਂ ਹਰ ਥਾਂ ਅਤੇ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

3. ਜੋਗੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵਿਚਾਰ-ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ‘ਸਬਦੁ ਗੁਰੂ ਸੁਰਤਿ ਧੁਨਿ ਚੇਲਾ’।

4. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਿੱਖੀ:-

(i) ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਜਿਊਣਾ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਗੁਰੂ, ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨੇਕ/ਗੁਣਵਾਨ ਮਨੁੱਖ (ਗੁਰਮੁਖ) ਬਣਨਾ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ;

(ii) ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦੀ ਕਿਰਤ ਕਰਨੀ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦੀ ਕਮਾਈ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਅਤੇ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡਣੀ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ;

(iii) ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਇਹ ਆਸ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਿਆਲੂ, ਮਿਹਰਬਾਨ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸਭ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰੇ ਭਾਵ ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦੋਸਤ ਹੋਣ, ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾ ਹੋਵੇ;

(iv) ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਇਹ ਆਸ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਾਤ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੀ ਭੇਦਭਾਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।

5. ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ ਨੇਕ/ਗੁਣਵਾਨ ਮਨੁੱਖ (ਗੁਰਮੁਖ) ਬਣਨਾ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਨੇਕ/ਗੁਣਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਬਣਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਪਹਿਲੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਜਪੁ ਬਾਣੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਉੜੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ:-

ਕਿਵ ਸਚਿਆਰਾ ਹੋਈਐ ਕਿਵ ਕੂੜੈ ਤੁਟੈ ਪਾਲਿ॥
ਹੁਕਮਿ ਰਜਾਈ ਚਲਣਾ ਨਾਨਕ ਲਿਖਿਆ ਨਾਲਿ॥

6. ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ/ਸਿੱਖ ਨੇਕ/ਗੁਣਵਾਨ (ਗੁਰਮੁਖ) ਬਣਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਇੱਕ-ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਰੂਹਾਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਜੀਵਨ ਜੀਵੇਗਾ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਸਹਿਜਤਾ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਆਨੰਦ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਗਾ। ਅੰਤਮ ਟੀਚਾ ਇਸੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੂਹਾਨੀ ਮੁਕਤੀ (ਗਿਆਨ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਿੱਖੀ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕੋਈ ਸੰਕਲਪ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਜਨਮ ਦਾ ਕੋਈ ਸੰਕਲਪ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਹੈ।

7. ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀਆਂ ਉਪਰੋਕਤ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਸਿੱਖੀ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।

8. ਉੱਪਰ ਲਿਖੀ ਗੱਲ ਤੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਕਰਮਕਾਂਡਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਿੱਜੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਰਹਿ ਕੇ ਧਾਰਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

9. ਹੁਣ ਖ਼ਾਲਸਾ ਬਣਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ। ਖ਼ਾਲਸਾ ਬਣਨ ਲਈ, ਪੰਜ ਪਿਆਰਿਆਂ ਤੋਂ ਪਾਹੁਲ (ਜਿਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਲੈਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਕੱਕਾਰ (ਭਾਵ ਪੰਜ ਕਕਾਰ) ਧਾਰਨ ਕਰਨੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਨ: ਕੇਸ (ਅਣਕੱਟੇ ਕੇਸ), ਕੰਘਾ (ਕੇਸਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕੰਘੀ, ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਲੱਕੜ ਦਾ), ਕੜਾ (ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਲੋਹੇ ਜਾਂ ਸਟੀਲ ਦਾ), ਕਛਹਿਰਾ (ਇੱਕ ਅੰਦਰਲਾ ਵਸਤਰ), ਅਤੇ ਕਿਰਪਾਨ (ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਕਾਰ, ਸ਼ਕਲ ਜਾਂ ਧਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਤਲਵਾਰ)। ਦਾਸ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜ ਕਕਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ ਜੋ ਸਮੂਹਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰੀ ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਖ਼ਾਲਸੇ ਦੀ ਸਿੱਖ ਰਹਿਣੀ, ‘ਸਿੱਖ ਜੀਵਨ ਢੰਗ’ ਪ੍ਰਤੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਸਿੱਖ ਨੇ ਪਾਹੁਲ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਦਸਵੇਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ, ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜੇ ਕਕਾਰ ਰੱਖਣੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ।

ਪੰਜ ਬਾਹਰੀ ਕਕਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਧਾਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

ਨਾਲ ਨੱਥੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਹੁਣ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ ਰਿੱਧੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ (Super natural powers) ਵਲ। ਜਪੁ ਬਾਣੀ ਇਸ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਿੱਧੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਅਵਰਾ ਸਾਦ ਹਨ:

ਭੁਗਤਿ ਗਿਆਨੁ ਦਇਆ ਭੰਡਾਰਣਿ ਘਟਿ ਘਟਿ ਵਾਜਹਿ ਨਾਦ ॥ ਆਪਿ ਨਾਥੁ ਨਾਥੀ ਸਭ ਜਾ ਕੀ ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਅਵਰਾ ਸਾਦ ॥ ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਦੁਇ ਕਾਰ ਚਲਾਵਹਿ ਲੇਖੇ ਆਵਹਿ ਭਾਗ ।।

ਅਰਥ: (ਹੇ ਜੋਗੀ! ਜੇ) ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕਤਾ ਦਾ ਗਿਆਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭੰਡਾਰਾ (ਚੂਰਮਾ) ਹੋਵੇ, ਦਇਆ ਇਸ (ਗਿਆਨ-ਰੂਪ) ਭੰਡਾਰੇ ਦੀ ਵਰਤਾਈ ਹੋਵੇ, ਹਰੇਕ ਜੀਵ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਿਹੜੀ (ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰੌ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, (ਭੰਡਾਰਾ ਛਕਣ ਵੇਲੇ ਜੇ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ) ਇਹ ਨਾਦੀ ਵੱਜ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਤੇਰਾ ਨਾਥ ਆਪ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ, (ਤਾਂ ਕੂੜ ਦੀ ਕੰਧ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰੋਂ ਟੁੱਟ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲੋਂ ਤੇਰੀ ਵਿੱਥ ਮਿਟ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੋਗ ਸਾਧਨਾਂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ ਰਿੱਧੀਆਂ ਵਿਅਰਥ ਹਨ, ਇਹ) ਰਿੱਧੀਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧੀਆਂ (ਤਾਂ) ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਖੜਨ ਵਾਲੇ ਸੁਆਦ ਹਨ। ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ “ਸੰਜੋਗ” ਸੱਤਾ ਤੇ “ਵਿਜੋਗ” ਸੱਤਾ ਦੋਵੇਂ (ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ) ਕਾਰ ਨੂੰ ਚਲਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ (ਭਾਵ, ਪਿਛਲੇ ਸੰਜੋਗਾਂ ਕਰ ਕੇ ਟੱਬਰ ਆਦਿਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵ ਇੱਥੇ ਆ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਫਿਰ ਵਿਛੜ ਵਿਛੜ ਕੇ ਆਪੋ-ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਇੱਥੋਂ ਤੁਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ) ਅਤੇ (ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ) ਲੇਖ ਅਨੁਸਾਰ (ਦਰਜਾ-ਬ-ਦਰਜਾ ਸੁਖ ਦੁਖ ਦੇ) ਛਾਂਦੇ ਮਿਲ ਰਹੇ ਹਨ (ਜੇ ਇਹ ਯਕੀਨ ਬਣ ਜਾਏ ਤਾਂ ਅੰਦਰੋਂ ਕੂੜ ਦੀ ਕੰਧ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।)

ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਰਿੱਧੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ (Super natural powers) ਦੀ ਸਿੱਖੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਆਪ ਵੀ ਹੁਕਮ/ਰਜਾ/ਭਾਣੇ ਵਿਚ ਰਹੇ ਤੇ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਹੀ ਸਿਖਾਇਆ।

ਆਸ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਉੱਤਰ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਜ਼ਰੂਰ ਪੁੱਛੋ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਕੰਮੀ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਉਸ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਓ ਜੀ।

ਸਤਿਕਾਰ ਸਹਿਤ,
ਤੁਹਾਡਾ ਵੀਰ
————-
ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਸਿੱਖ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਸਿੱਖੀ ਪਛਾਣ ਪੰਜ ਕਕਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੀ ਸਿੱਖੀ ਪਛਾਣ

ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ:

1. ਨੇਕ/ਗੁਣਵਾਨ (ਗੁਰਮੁਖ) ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗ਼ਮੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਰਹੇ;

2. ਦੇਸ਼, ਕੌਮ, ਜਾਤ, ਕਬੀਲੇ ਆਦਿ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ‘ਏਕ ਪਿਤਾ ਏਕਸ ਕੇ ਹਮ ਬਾਰਿਕ’ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ‘ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜਾਣੇ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰੇ;

3. ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਹੋਂਦ ਤੱਕ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇ;

4. ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਹੋਣ ਦੇ ਗੁਰਮਤਿ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਸਮਝੇ (ਮੰਦਾ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਾ ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ);

5. ਹਰ ਸਮੇਂ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜਾਪ, ਤਾਪ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਰਬਾਦ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚੇ ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਭੋਜਨ ਖਾਏ ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਕਾਰ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਪੈਦਾ ਨਾ ਕਰੇ।

6. ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦਾ ਰਹੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਮੰਨਣ ਵਿੱਚ ਢਿੱਲ ਨਾ ਕਰੇ;

7. ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਹੱਕ ਖੋਹਣ ਨੂੰ ਮੁਰਦਾਰ ਖਾਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਝੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦਾ ਦਸਵੰਧ ਕੱਢ ਕੇ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਖਰਚ ਕਰੇ;

8. ਭਰਮਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਜੀਵਨ ਜੀਵੇ;

9. ਪਰਾਏ ਧਨ ਅਤੇ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਭੈੜੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਰੂਹਾਨੀ ਮੌਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਝੇ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਤਾਂ ਦੂਰ ਬੁਰਾ ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚੇ;

10. ਨਰਮ ਅਤੇ ਮਿੱਠ-ਬੋਲਾ ਹੋਵੇ ਪਰ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋਵੇ;

11. ਖਿਮਾਂ ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹੋਵੇ।